Wonderbaarlijke wederopstanding

RKSV Pancratius 1 - FC VVC 1 uitslag 2 - 3 (2 - 0)

Na enige commotie over het al dan niet doorgaan van de wedstrijden voor één en twee, bleek het eerste in ieder geval door te gaan en voor het tweede aanvankelijk ook. Echter aangekomen in Amsterdam en net de parkeermeters gevuld aan het Olympiaplein om Swift te bestrijden, kreeg men alsnog te verstaan dat de wedstrijd geen doorgang kon vinden.

Pancratius FCVVC

Die ellende bleef ons bespaard, al waren sommige mensen bezorgd dat onze vaste supporter Teus zou verzuipen in de enorme plassen die in Badhoevedorp zich hadden gevormd om het veld. Wel spelen dus en maar goed dat de lampen al ware ontstoken, want met dit weer en dan ook nog eens aanvang 15:15 uur, garanderen een donker einde. Dat leek aanvankelijk ook het lot van ons eerste, dat toch al een tijdje moet wachten op een driepunter.

De vaste verslaggever van een medium in de Haarlemmermeer bezwoer mij uit zogenaamde piëteit louter positief te schrijven, terwijl er toch best een paar kritische noten geplaatst kunnen worden. Maar goed, de kritische noten komen sowieso van onze trainer, die al op de training had laten weten en laten zien een andere tactiek, met andere mensen voor te staan tegen de promovendi uit Badhoevedorp.

Ryan en Ruben werden geslachtofferd, Donny geschorst, zodat Youri begon op het middenveld, Elroy als "sweeper" achter de middenlinie, met de zogenaamde punt naar achteren en Mitchell, Rigi en Laszlo in de mandekking. Kevin achter de twee spitsen Jasper en Jip die van aanvang mocht beginnen. Een nauwkeurig lezer bespeurt hierin een 4-4-2 systeem en dat was precies hetgeen Rini voor ogen had om Pancratius te bestrijden.
Dat pakte de eerste helft dus dramatisch uit, want wederom liepen we vroeg in de wedstrijd alweer achter de feiten aan. De rechtsbuiten van onze opponent had alle tijd en ruimte om een venijnige voorzet af te leveren, die nog wel door Thierry kon worden weg gebokst, maar Pancratius was alerter dan VVC en scoorde de rebound. We schrijven de tweede minuut!

Heel veel kon VVC niet inbrengen tegen het goed verzorgde positiespel van de Badhoevedorpers, of het moet een counter zijn geweest na en half uur spelen, toen Jasper op links uitbrak en zijn schot, dan wel voorzet, voorlangs ging of net de scherp was voor de inglijdende Jip. Op slag van rust scoorde de tegenstander - overigens geheel verdiend - de twee nul. Daarbij was het wederom fnuikend om te zien hoeveel tijd en ruimte er was om een afgemeten voorzet af te leveren en dito vrijstaand kon worden ingekopt.

De rust brak dus aan met een schier kansloze 2-0 achterstand, waarbij we hooguit blij mochten zijn dat de score niet hoger was uitgevallen. Die mening waren ook de toch weer talrijk opgekomen supporters toegedaan, die los van de kou nou niet bepaald een hartverwarmend VVC hadden gezien. Men gaf weinig voor de kansen: Dat noopte dus weer tot ingrijpen en los van enige aanwijzingen met de zoetgevooisde stem van Rini, werd weer terug gegrepen naar het ons vertrouwde systeem. Rigi en Laszlo bleven in de kleedkamer en daarvoor kwamen Ruben op rechtsbuiten en Ryan weer als mandekker.

Al gelijk na rust kreeg Yorbin een mooie schietkans en zelfs met het rechter chocoladebeen dreigde gevaar, maar helaas ging de pegel net over de kruising. In de 6e minuut was de aansluitingstreffer daar. Ruben ging goed door op rechts en bracht de bal voor, waar Jip heel attent voor zijn man was gekomen en via de onderkant van de lat van dichtbij de 2-1 binnenschoot: een echte spitsengoal. Nog geen 5 minuten later was het weer Jip die optimaal profiteerde van slordig uitverdedigen van Pancratius en oog in oog met de keeper werkelijk schitterend met een lobje de 2-2 op het scorebord bracht. Ongekend!
Nog binnen het kwartier kwamen we zelfs op voorsprong, toen Kevin de bal afgemeten voorgaf en Jasper de 2-3 binnenkopte, zou het dan toch nog een keer lukken dit jaar?

Het antwoord daarop was een volmondig ja, want ondanks de scheidsrechter die een aantal meer dan curieuze momenten kende en de toch handenvol kansen die niet aan ons besteed bleken, eindigden we met een - zeker op basis van de tweede helft - verdiende overwinning. De uitslag had nog veel hoger kunnen uitvallen, want Jasper weer ouderwets de ballen op maat vanaf links voorslingerend, terwijl Ruben vanaf rechts ook van zich deed spreken, misten we de killers mentaliteit om voor de goal beslissend te zijn.

Kortom, een wedstrijd met twee gezichten, VVC Loon naar werken kreeg en een prachtig uitgangspunt voor de jaarafsluiting volgende week thuis tegen United-Davo.

Sportieve groet.
AJ

Foto's Jan Klootwijk