O9-2 Op de tribune bij Ajax – Sparta, humor, positiviteit en opbouwend coachen

Samen met mijn dochter was ik zaterdagavond aanwezig in de Johan Cruijff Arena bij de wedstrijd van Ajax – Sparta. De wedstrijd was niet sprankelend wel werd er terecht met 4-0 gewonnen en had de uitslag nog wel wat hoger mogen uitvallen.

FC VVC JO9-2

Waar ik in een stadion altijd van geniet dat is van het publiek. Het mooie is dat het humeur van een groot deel van het publiek bij de minuut als het ware kan wijzigen. Dat heeft vaak alles te maken met doelpunten. Een mooi voorbeeld is toen de scheidsrechter voor de rust floot. Er was geen klaterend applaus van het publiek. Dat zou gezien het spel van de spelers van Ajax ook onterecht zijn geweest. Maar er was wel applaus. Dat had alles te maken met het eigen doelpunt van Sanusi, speler van Sparta, in de 39ste minuut. Ajax stond daardoor met de rust met 1-0 voor. Had dat doelpunt niet gevallen, dan ben ik er zeker van dat er een fluitconcert over de spelers zou neerdalen.

Supporters kijken vaak niet naar het spel. Supporters kijken vaak naar de stand. En nou moet ik wel zeggen, dat het publiek bij Ajax wat minder snel tevreden is dan bij andere clubs. Maar ook dat heeft zijn charme. In de rust moet ik even denken aan de tijd dat ik in het 1ste speelde bij DCG. Bij een overwinning sloeg iedereen op je schouders. Goed gespeeld. Top. Klasse. Bij een nederlaag zag je de hoofden van het publiek al teleurstellend heen en weer schudden als je van het veld afkwam. En als je de kantine binnenkwam zag je de hoofden nog steeds teleurstellend heen en weer schudden. “Slechte wedstrijd Mel. Hoe kan dat?” Terwijl een overwinning helemaal niet wil zeggen, dat je goed hebt gespeeld. En een nederlaag helemaal niet wil zeggen, dat je slecht hebt gespeeld.

Het mooiste van in een stadion zitten, vind ik de opmerkingen van het publiek het liefst met een platte Amsterdamse tongval. “Veltman, lul, je speelt in het rood-wit”, als hij weer eens de bal naar een speler van Sparta speelde. “Terug, terug, terug, terug. Top, je moet er toch niet aan denken dat we als verdediger de bal eens een keer naar voren spelen”, als Viergever de bal had en iedereen wist dat hij de bal weer eens terug naar Wöber zou spelen. “Het lijkt godverdomme wel rugby, met al die ballen die terug worden gespeeld”. “Younes ga eens binnendoor. Top. Klasse. Gelukkig staan er maar 4 spelers van de tegenstander op je te wachten”. Met een brede glimlach zat ik het allemaal aan te horen. Zelf lagen er ook meerdere opmerkingen op het puntje van mijn lip. Ik werd alleen scherp in de gaten gehouden door mijn 16 jarige dochter. Die vooral niet voor schut wilde staan.

FC VVC JO9-2

Over leuke opmerkingen gesproken. Gisteren liep ik de ½ marathon van Amsterdam. Het was warm, het zwaar en ik wist tijdens de laatste kilometers niet dat het Vondelpark zo groot was. Er kwam geen einde aan. Het publiek dat in grote getalen langs het parcours stond en dat een ongelofelijke positieve boost gaf, was weer erg in vorm. Na 2 kilometer kreeg ik al een paar keer te horen, “nog maar 19 kilometer, jullie zijn er bijna”. “Blijven lachen lopers, jullie doen dit voor jullie plezier”. Of een toeschouwer die mij vermoeid zag lopen rond kilometer 15. Een paar honderd meter met mij liep en vroeg, “heb je vanavond zin en tijd om mee te doen met een zaalvoetbaaltoernooitje in Sporthal Zuid”. Ik moest lachen en ik kreeg weer nieuwe energie. Het mooiste was een man die op 3 hoog vanuit zijn raam de grote menigte stond toe te zingen. “Walk on, walk on. With hope, in your heart. And you’ll never walk alone. You’ll never walk alone. Alone. Walk on, walk on”. Geweldig.

Positiviteit en humor is wat mij betreft dan ook super belangrijk. En dat probeer ik dan ook te allen tijde uit te stralen aan mijn spelers van de O9-2. Ik ben van mening dat mijn kleine dametje en kleine mannetjes veel meer hebben aan positief en opbouwend coachen. Dan dat ik hoofdschuddend langs de kant sta tijdens de trainingen en de wedstrijden. Zaterdag ging de wedstrijd tegen Zandvoort gelijk op. Dat vind ik zoveel leuker dan de wedstrijd van vorige week toen we 12-2 wonnen. En het misschien nog wel veel meer had kunnen zijn. Om hun tegenstanders te passeren, moesten ze zaterdag tegen Zandvoort nog sneller dribbelen en moesten ze nu echt moeite doen. Daar hebben mijn spelers wat aan. Daar worden ze beter van en dat is wat ik wil. We verloren de wedstrijd met 7-6, maar dat vind ik niet belangrijk. Dat zeg ik niet tegen mijn spelers, die willen namelijk heel graag winnen. Het liefste winnen ze met een zo groot mogelijke uitslag en dat moet ook zo lekker blijven. Positief en opbouwend coachen samen met wat
humor. Trainer zijn van de O9-2 is echt harstikke leuk.